هدف از اين وبلاگ ايجاد انگيزه،صحيح زندگي كردن براي جوانان با اميد ها و آرزوهاي خود مي باشد.
++++++++++++++++++++
هر كجا زندگي باشد،اميد هم هست..
++++++++++++++++++++
ثروتمندی از ذهن شروع می شود..
++++++++++++++++++++
زشت ترين آدم با اخلاق خوبش زيباست..
++++++++++++++++++++
راستش را بگو اول به خودت بعد به دیگران..
   

قاب کودکی
شنبه 22 شهریور1393 ساعت 13:37 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )

میان ترک‌های دیوار کاهگلی، زیر خش‌خش برگ‌های خشک، پنجره‌ای است چوبی، با کودکی ایستاده میان قاب نقلی پنجره. دستش زیر چانه است، شبیه ژستی که آدم بزرگ‌ها مقابل دوربین می‌گیرند. او هم ژست گرفته انگار، ولی آن لبخند روییده بر لب، ژست نیست، ادا نیست، دور از اطوار است.

لبخند بی‌غل و غش کودکان را می‌شود باور کرد، حتی اگر مقابل لنز دوربین عکاس به لب آمده باشد. کودک باور کردنی است، دنیای کودکی واقعی است و شیشه خرده در کارش نیست. عالم کودکان پر از رنگ و جلاست، پر از رویاهای دلپذیر. حیف است این دنیا خراب شود، تلخ شود، بسوزد. حیف است دنیای دوست‌داشتنی کودکان، نیمه‌کاره تمام شود و آنها بمانند با آرزوهای برباد رفته و یک دنیا حسرت بزرگسالی و نگاه به عقب.

این لبخند جذاب، این سرمستی کودکی سرمایه‌ای است برای خانواده.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
دخترم، زندگی یعنی این
چهارشنبه 12 شهریور1393 ساعت 14:37 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )

مشک سنگین است، می‌دانم. هوا سوز دارد، می‌دانم. تو کوچکی و مشتاق بازی. می‌دانم، اما زندگی همین است. عضو خانواده که هستی باید گوشه‌ای از کار را بگیری، باید برای زندگی دل بسوزانی و با دیگران یکی شوی، درست مثل حلقه‌های محکم یک زنجیر.

تو دختر کوچک کار می‌کنی، اما نه به شیوه کودکان کار که استثمار کسی می‌شوند، تو مشک می‌زنی تا بار مادرت را کم کنی، مشک می‌زنی و کره می‌گیری تا بدانی خوراکت چه سخت به دست می‌آید. تو با این مشک درس زندگی یاد می‌گیری.

و چه حیف از کودکانی که بزرگ‌ترها نمی‌گذارند زندگی کردن را بیاموزند. فرزند‌سالاری که صدای همه را درآورده عیبش این است که بچه‌ها را گیرنده خدمات کرده، نه تولید‌کننده خدمت و نه مشارکت‌ کننده در امور خانواده.

ای دختر وظیفه‌شناس‌! این مشک تو نماد همدلی با خانواده است که مدت‌هاست خیلی از ما آن را فراموش کرده‌ایم.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
این عشق، مقدس است
شنبه 1 شهریور1393 ساعت 15:55 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
عشق مرز ندارد، سن و سال نمی‌شناسد، دل عاشق را نمی‌شود محصور کرد، عشق عشاق زبانه می‌کشد و شیرینی‌اش می‌ریزد به جان معشوق، مثل عشق «دان» به «مکسین» که بعد از 62 سال زندگی مشترک هنوز جان داشت و پرحرارت بود.

آنها سال 1952 در شهر بیکرزفیلد کالیفرنیا باهم ازدواج کردند، اما چون دان مهندس راه و ساختمان در ارتش آمریکا بود، این زوج مدتی به آلمان مهاجرت کردند که البته این مهاجرت زیاد طول نکشید و یک‌بار دیگر به وطنشان برگشتند.دان و مکسین حتما روزهای سخت داشته‌اند، حتما گاهی به مشکل برخورده‌اند و غصه داشته‌اند، اما هیچ کدام کم نیاورده‌اند و عشقشان را قربانی نکرده‌اند که حتما همین عشق بوده که دستشان را گرفته و سر پا نگه‌شان داشته است.عشق هرگز نمی‌میرد. یک روح که در دو بدن ساکن شود، هرگز پریشان نمی‌شود و از نیمه دوست داشتنی‌اش جدا نمی‌افتد، درست مثل دان و مکسین که باهم عاشق شدند، باهم زندگی کردند و باهم مردند.

اینها همزمان باهم بیمار و در یک بیمارستان بستری شدند، تخت‌هایشان هم کنار هم گذاشته شد و در تمام مدت دست‌هایشان در دست هم بود تا این‌که فرشته مرگ، مکسین را برد. جسد او را که از اتاق خارج کردند باید دنیای دان هم تمام شده باشد، چون او بی‌یارش فقط 4 ساعت زنده ماند.

این زندگی عاشقانه و لبریز از احساس گرچه کمیاب است، اما الگوی خوبی است برای همه آنها که گمان می‌کنند عاشق شده‌اند، ولی توان عشق‌ورزی ندارند. سوء‌تفاهم‌های زن و شوهری تا به حال بسیاری از زندگی‌ها را از هم پاشیده،‌ شیشه زندگی خیلی‌ها تا به حال به واسطه یک تلنگر شکسته و منم‌ منم زدن‌های زیادی، شریک زندگی را به حاشیه رانده، اما معجزه دوست داشتن را باید باور کرد، دوست‌داشتنی که دو انسان را آنچنان به هم می‌آمیزد که سرنوشت‌شان شبیه هم می‌شود.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
:: برچسب‌ها: عشق, داستان عاشقانه
بخند،​کودک مهربان
پنجشنبه 23 مرداد1393 ساعت 10:20 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
هرچه وجدان آسوده‌تر، خندیدن آسان‌تر، هرچه مهربان‌تر، زندگی زیباتر. او اینها را خوب فهمیده و از خنده ریسه رفته، آب به چشمانش افتاده و پسرک را هم به خنده آورده.

این معجزه خوشحالی است که به همه سرایت می‌کند، این شعبده مهربانی است که خنده را آسان می‌کند، همه اینها کار خیال راحت و دل بی‌غل و غش است که در این سنگلاخ کوهستان و در جوار خانه‌ای پارچه‌ای کار خودش را می‌کند.

می‌بینید خندیدن و مهربانی کردن چقدر برای بزرگ‌تر‌ها سخت شده، می‌دانید با این‌که خیلی‌ها با این که غرق زرق و برق اند و همه چیز دارند لبخندشان منجمد شده؟ اما داستان این کودک مهربان فرق دارد، او دلش خوش است به مهربانی کردن به بزغاله حنایی‌اش و به آن النگوی بدلی که دور مچ نازک دستش چمبره زده است.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
شریک غمت هستیم، کودک غزه
چهارشنبه 8 مرداد1393 ساعت 15:35 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )

کفش‌هایت زیر آوار خانه‌ات مانده که پابرهنه راه می‌روی؟ تختخوابت زیر سنگینی بمب‌ها له شده که تشک به کول در کوچه‌ها می‌گردی‌؟ مادرت کجاست؟ پدرت را چرا نمی‌بینم؟ دشمن آنها را کشته؟ تو دیدی که آنها جان دادند و ترسیدی. وقتی همه رفتند و تو ماندی تنها؟

حالا میان خرابه‌ها چه می‌کنی؟ می‌دانم، غزه زادگاه توست که این‌گونه به خرابه‌هایش دل سپرده​ای، اما این باریکه امروز جای امنی نیست، این باریکه غم که در سوگ نشسته، قربانگاه هزاران نفر مثل توست، امروز مرگ در کمین توست و آوارگی و اندوه و گرسنگی هم.

اما می‌دانم از غزه دل بریدن کار تو نیست، پس بمان و مقاوم باش تا روزی که شاخه زیتون به دست بگیری و در سایه شیرینی آزادی وطن، طعم تلخ جنگ را فراموش کنی.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
دلم تنگ است برای بی آلایشی
پنجشنبه 2 مرداد1393 ساعت 17:0 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
پیراهن مردانه، زیر شلواری و دمپایی؛ با این لباس‌ها اگر در شهر راه بیفتی خیره‌خیره نگاهت می‌کنند پسر، اما جایی که تو نشسته‌ای و خودت را روی زمین پهن کرده‌ای، نه ترکیب دمپایی و پیراهن مردانه خنده‌دار است و نه پوشیدن زیر شلواری گشاد و آزادانه چرخیدن.

فرق شهر و روستا همین است. در روستا می‌شود به دیواری کاهگلی تکیه داد و چشم‌اندازهای باز را کاوید، ولی در شهر نه فرصتی است برای لمیدن و آسودن و نه چشم اندازی برای کاویدن.

شاید بگویی خوش به حالت که در شهر زندگی می‌کنی، خوش به حالت که اتوبان‌های دور و دراز را دیده‌ای و می‌توانی به رستوران‌های ایرانی و فرنگی بروی، اما من می‌گویم خوش به حالت که از هیاهو دوری. در شهر، این تکه پر همهمه کره زمین هیچ خبری نیست.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
پنبه هایت رشته مادر !
جمعه 27 تیر1393 ساعت 11:17 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
فرقی نمی‌کند دست‌ها چقدر چروک خورده باشد، بدن چقدر زحمت کشیده باشد، چین‌های صورت چقدر عمیق شده باشد، کمر تا چه اندازه خمیده باشد؛ مادر همیشه مادر است و زحمتکش. مادرها یک لحظه بیکارنمی مانند، چه در شهر، چه در روستا و چه در سیاه چادر، درست مثل این زن.

او پنبه‌ها را می‌ریسد، شاید به امید بافتن فرشی نو، برای انداختن زیر پا و کنار گذاشتن فرش نخ‌نمای فعلی، شاید هم به امید فروختن فرش دستباف و در آوردن خرج خانه.

خدا کند پنبه‌هایش همه رشته شود و هر چه رشته، در زندگی پنبه نشود. خدا کند این دست‌ها، این چشم‌ها، این حس مادری همیشه برایش بماند و او سرفراز در سیاه‌ چادرش خانمی کند.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
لیست کامل ضرب المثل های فارسی و معنی آن ها
چهارشنبه 25 تیر1393 ساعت 11:22 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
ادب از که آموختی از بی ادبان : بادیدن رفتار بی ادبان و انجام ندادن آن.

 آب در هاون کوبیدن : کاربیهوده انجام دادن .

 آش کشک خاله ات بخوری پاته نخوری پاته : این کار را باید انجام دهی چه دلت بخواد چه دلت نخواد.

 

متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
:: برچسب‌ها: لیست کامل ضرب المثل های فارسی, ضرب المثل های فارسی, ضرب المثل
بیا پلکی بخندیم
یکشنبه 22 تیر1393 ساعت 9:37 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
چه اتفاقی افتاده که اینها این همه می‌خندند؟ شکلک درآورده‌اند، جوک گفته‌اند؟ پانتومیم بازی می‌کنند؟ باید اتفاق خنده‌داری باشد که بچه‌های قد و نیم قد را به خنده انداخته و دهان بی‌دندان پیرمرد خوش‌رو را باز نگه داشته است.

این همنوایی خنده میان دو نسل و دو جنس و گوشنوازترین ترنم دنیاست؛ این خنده مشترک، این شادی عمومی، خوش یمن ترین اتفاق دنیاست.

دقت کنیم! نه کفش‌های خوش آب و رنگ به پا دارند، نه کوشیده‌اند دمپایی‌های پلاستیکی‌شان را مخفی کنند، لباس‌های مارک‌دار نیز نپوشیده‌اند و موهایشان را غرق در ژل نکرده‌اند. خانه‌هایشان هم پیداست زرق و برقی ندارد، ولی توانسته‌اند آسان‌تر از هر آدم ثروتمندی بخندند چون به جان هر کسی که دوستش داریم، شادی ربطی به ثروت ندارد.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
دنیای رنگی پیرمرد
یکشنبه 15 تیر1393 ساعت 9:52 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
چه تضادی! صورت آفتاب‌سوخته و به چروک نشسته پیرمرد با دست‌های تیره و پُررگ، چسبیده به تن سفید و برگ گلی کودکی سفید پوست.

چه تشابهی! هر دو از یک خانواده؛ کودکی در امتداد پدربزرگ، هر دو امیدوار به زندگی، یکی ابتدای راه با عمری دراز در پیش، یکی دنیا دیده و دلبسته نسلی که آینده مال اوست.

چه ثروتی! کودکی که هر روز قد می‌کشد و یاد پدربزرگ می‌آورد که روزهای زیبای زندگی در پیش است و بزغاله‌ای آرام گرفته میان دو پای پیرمرد که یادش می‌اندازد ثروت همانی است که دارد، نه آنچه که دور است و دست‌نیافتنی.

پدربزرگ می‌خندد، شاید به دنیا که بعضی‌ها بیش از حد جدی‌اش می‌گیرند، کودک متعجب به زمین نگاه می‌کند، شاید به واسطه ندانسته‌هایش و هر دو خوشبخت‌اند که خانواده دارند.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
حق همسایگی
شنبه 31 خرداد1393 ساعت 19:42 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
می گویند همسایه خوب از صد تا فامیل دور بهتر است، چون همسایه کسی است که در تلخ و شیرین‌های زندگی می‌تواند کنارمان باشد، غصه‌مان را بخورد، برایمان مادری و پدری کند، طبیب دردهای بی‌درمان باشد، رازهای مگویمان را بشنود و سبکبارمان کند، رفیق و یار غارمان شود و با شادی‌هایمان شاد باشد.

این​ها حکایت ملکه یحیی بیگی، بانوی زحمتکش پنجاه و دو ساله‌ای است که در دهستان میربگ از توابع روستای یارآباد لرستان، هفته گذشته با ادای حق همسایگی سرتیتر خبر‌های روز رسانه‌ها شد. او زن فداکاری است که وقتی صدای کمک همسایه‌اش را شنید، سراسیمه دوید و با دیدن سقوط کودک دو ساله‌اش در چاه 13 متری، بی‌درنگ خود را به چاه انداخت و سمانه را ازآب گرفت و او را به زندگی برگرداند.

ملکه در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر، نجات سمانه را یک معجزه خوانده و گفته است با این‌که این روزها بیمار بوده و حتی توانایی انجام امور خانه‌اش را نداشته، ولی وقتی صدای مادر سمانه را شنیده انگار هیچ دردی نداشته و همه بیماری‌هایش را فراموش کرده است.

حالا ملکه حق همسایگی‌اش را بجا آورده و می‌گوید: فکر می‌کنم در پنجاه و دو سالگی دوباره متولد شده‌ام.

همسایه خوب داشتن بهتر از صد تا فامیل دور است، هر چند در زندگی ماشینی امروز گاه همسایه، همسایه را نمی‌شناسد.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
هوشنگ دیوونه
پنجشنبه 29 خرداد1393 ساعت 19:17 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
هوشنگ آب دهانش را به سمت بچه‌هایی که داشتند زیر سایه درخت نارون تیله‌بازی می‌کردند، انداخت و مانند جغدی که راه خانه را در تاریکی جسته باشد، به بالای تیر چراغ برق دوید. بچه‌ها که از دست او به دلیل این کارش بسیار عصبانی شده بودند، چند تکه سنگ به سمتش پرتاب کردند و او به جای هر جمله‌ای، فقط گفت: «اااه... اااوه...»..

 

 

متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
لبخند شیرین
پنجشنبه 22 خرداد1393 ساعت 23:23 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
مثل دندان شیری شیرین است انگار ... که در خانه خاطراتمان جایش گذاشته‌ایم؛ مثل دندان افتاده نرگس است انگار... که تلنگری ما را با دیگری همداستان می‌کند.

من نیستم... ماییم؛ هر دوی آنها که پشت آن لبخند شیرین، قند در دلشان آب شده؛ شیرین نیست، نرگس نیست... من و توییم؛ هر دوی آنها که ماجرای افتادن دندانشان روی کاغذ سپید حک شده. تصویر لبخند دو پسربچه ناشناس و ماجرای دوستی دو دختربچه همکلاس نیست، آنچه با حسرت نگاهش می‌کنیم، سرگذشت یکایک ماست پشت میز و نیمکتی در ردیف آخر کلاس؛ آخرین روزهای درس و مشق ...

ای‌کاش قلم و کاغذی بود با چند مداد رنگی... که خاصیت واقعی کردن آرزوها را داشت. آن وقت دوباره در جایی از زندگی‌ام روزهایی را نقاشی می‌کردم که همه چیزش ساده و صمیمی رخ می‌داد، بی‌هیچ غل و غشی. اول خیلی زود، بی‌بهانه، غمهایم را از صفحه دلم پاک می‌کردم، بعد جلوی اولین نفری که می‌دیدم می‌ایستادم و می‌پرسیدم: «کلاس چندمی»؟! و به جای این همه خنده‌های تلخ و مثل نقاشی بزرگ‌ترها، یک لبخند شیرینِ واقعی تحویل می‌دادم و بازیمان در خانه یا کوچه شروع می‌شد.

 

 



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
قبر کوچک جوجه ها
چهارشنبه 21 خرداد1393 ساعت 14:49 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )

جوجه سیاهه مال تو، سفیده هم مال من.... برادرم در حالی که انگار داشت سرحدات مرزی را تعریف می‌کرد دستی به سر جوجه زرد رنگ کشید و گفت: « ببین پرهاش هم در اومده. حق نداری دست بهش بزنی. اصلا جوجه خودتو ببر اونور باغچه، من این‌ور باغچه خودم یه خونه برای جوجه‌ام درست می‌کنم

 

متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
گل محمدی
جمعه 16 خرداد1393 ساعت 21:34 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
برایم یک بغل گل محمدی آورده‌ای، با دستانی خشن و زمخت که بوی مهربانی می‌دهد، با گام‌هایی خسته، اما استوار که به من ایستادگی را می‌آموزد.

عطر گل محمدی در خانه کوچکمان می‌پیچد، مادر مربا ‌پزان راه می‌اندازد و همه کنار سفره‌ای که با عرق جبین تو گسترده شده، ناشتایی می‌خوریم و زندگی چقدر شیرین می‌شود وقتی تو کنارمان هستی.

پدرجان! وقتی تو باشی چلچله‌ها می‌خوانند، غنچه‌ها می‌شکفند، باران می‌بارد بر مزرعه تشنه، دشت سیراب می‌شود و خورشید پس از یک شب بارانی، خودنمایی می‌کند.

وقتی تو باشی مادر می‌خندد، چراغ خانه‌مان روشن است، خواهر و برادرهایم شادمانند و زندگی به رویمان لبخند می‌زند.

ای دوست‌داشتنی‌ترین مرد زندگی‌ام! افسوس که من بزرگ شدم و تو پیر و دیگر دخترک بازیگوش تو نمی‌تواند روی زانوانت بنشیند و دنیا را در آغوش بگیرد.

چشم‌هایم می‌بارد، وقتی گرد سپیدی را بر موهایت می‌بینم، همه غصه‌های عالم بر دلم سنگینی می‌کند وقتی هر روز تو را پیر‌تر و خسته‌تر می‌‌یابم. پس به خاطر من، به خاطر لبخند مادر، به خاطر گل‌های محمدی، مراقب خودت باش و با ما بمان.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
باران آباد
شنبه 10 خرداد1393 ساعت 8:2 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
اینجا «باران‌آباد» است، روستای قشنگ من، لمیده بر دامنه کوه. همه کودکی خواهرها و برادرهای من در دشت‌های بیکران و کوه‌‌های بلند این روستا سپری شده است، همان گونه که مادرم و پدرم هم... و من نیزکودکی خود را در کوچه‌های خاکی باران آباد فریاد می‌زنم.

اینجا روستای من است، باران‌آباد؛ در روستای من باران می‌بارد، اما کاسه هایه‌مان خالی است؛ سفره‌هایمان کم‌رونق، کلاس‌هایمان کهنه، اما دل‌هایمان باصفاست.

صبح که خورشید به دشت لبخند می‌زند، عطر نان تازه‌ای که مادر در تنور خانه پخته، همه باران‌آباد را پر می‌کند. پدر دستان مهربانش را بر صورتم می‌کشد و راهی بیابان می‌شود و من دوباره روزم را آغاز می‌کنم.

من و بچه‌های باران‌آباد فکر می‌کنیم باران‌آباد اندازه همه دنیاست. هرچند پارک و چرخ و فلک و فروشگاه ندارد، اما دنیا حتما به زیبایی روستای من نمی‌شود. من باران‌آباد را دوست دارم و فکر می‌کنم چقدر خوب می‌شد اگر باران‌آباد را همه ببینند.

نشانی خانه ما این است: بجنورد، روستای باران آباد؛ کاش به ما سری بزنید.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
جملات الهام بخش برای زندگی (20)
چهارشنبه 7 خرداد1393 ساعت 9:9 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
عروس مورچه ها
شنبه 3 خرداد1393 ساعت 23:55 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
عادت داشتم مار و پله‌ای موزائیک‌های حیاط را لی‌لی کنم. در دنیای کودکی شعر می‌خواندم و لی...لی... بعضی وقت‌ها آن قدر گیج می‌خوردم که با سر می‌خوردم به دیوار سیمانی آن سوی حیاط، اما دست‌بردار نبودم. نگاه می‌کردم به موزائیک‌های زردرنگی که برخی لب‌پریده بود و شده بود دروازه خانه مورچگان حیاط خانه‌مان. مواظب‌شان بودم که له نشوند. مادرم گفته بود مواظب مورچه‌ها باش. هر وقت دیدی یک جا زیاد جمع شده‌اند مطمئن باش عروسی دارند..

 

 

متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
سفره
جمعه 2 خرداد1393 ساعت 23:53 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
یک قرص نان خانگی که در تنور خانه‌مان پخته شده، چند عدد گوجه و خیار سر جالیز پدر و تکه‌ای پنیر محلی دست‌ساز مادر؛ چه سفره شاهانه‌ای؟ چقدر همه چیز خوش‌طعم است وقتی ما کنار هم هستیم.

سفره‌مان بوی مهربانی می‌دهد، عطر ناب عاشقی دارد و هر صبح، با هم بودن ما را جشن گرفته است.

در سفره‌مان از کباب بره و بوقلمون سرخ شده خبری نیست، اما در کنار آن سرخوشیم چون با هم می‌خندیم. در سفره ما از شربت‌ها و نوشیدنی‌های گوناگون خبری نیست، اما یک پیاله دوغ تازه که دستان مادربزرگ آن را با عطر نعنا خوش‌طعم کرده، چقدر گلویمان را تازه می‌کند.

دل‌هایمان سرشار از عشق است کنار این سفره خلوت؛ ما با همیم و روزگارمان را با خوشی سر می‌کنیم، دل‌هایمان برای هم می‌تپد و با هم بودن را دوست داریم. راست گفته‌اند؛ درویشی و دلخوشی.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
فقط 5 دقیقه
سه شنبه 30 اردیبهشت1393 ساعت 21:41 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
روزی در پارک، زنی با اشاره به پسرکی قرمزپوش که از سرسره به پایین لیز می‌خورد، رو به مرد کنار دستی‌اش گفت: «اون پسر منه». مرد جواب داد: «پسر خوش قیافه‌ایه. اون دختر با لباس سفید که دوچرخه سواری می‌کنه هم دختر منه».

مرد نگاهی به ساعت مچی‌اش انداخت و دخترش را صدا زد و پرسید: «مِلیسا، نظرت راجع به رفتن چیه؟» ملیسا ملتمسانه گفت «پدر فقط پنج دقیقه دیگه. خواهش می‌کنم. فقط پنج دقیقه دیگه.» مرد سری تکان داد و ملیسا با خوشحالی تمام به راندن دوچرخه ادامه داد. دقایقی گذشت و پدر ایستاد و دوباره دخترش را صدا زد: «وقت رفتنه؟»

ملیسا باز هم اصرار کرد: «پدر، فقط پنج دقیقه دیگه. فقط پنج دقیقه دیگه». مرد لبخندی زد: «باشه». زنی که کنار مرد نشسته بود با دیدن این صحنه گفت: «شما، واقعا پدر صبوری هستین!» مرد با لبخند جواب داد: «سال گذشته برادر بزرگ‌ترش، تامی، درحالی که داشت همین اطراف دوچرخه سواری‌می‌کرد، با راننده‌ای مست تصادف کرد و کشته شد. من هرگز با تامی زیاد وقت نگذروندم و حالا حاضرم هر چه دارم بدم تا تنها پنج دقیقه دیگه اون رو ببینم. من به خودم قول داده‌ام که راجع به ملیسا دوباره مرتکب چنین اشتباهی نشم. اون فکر می‌کنه که پنج دقیقه دیگه برای دوچرخه‌سواری وقت داره، اما در واقع این من هستم که پنج دقیقه بیشتر فرصت تماشای بازی کردن اون رو دارم.»

شما چه طور؟ چند تا از این پنج دقیقه‌ها را می‌توانید برای لذت بردن در کنار عزیزانتان شکار کنید؟



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
عزیز ترین مرد زندگی من
سه شنبه 23 اردیبهشت1393 ساعت 18:29 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
باباتو بیشتر دوست داری یا مامانتو؟ این سوال سخت دوران کودکی ما بود، با یک پاسخ تکراری: هردو. وقتی کسی سمج بازی می‌کرد تا از ته دلمان خبردار شود، دوروبرمان را نگاه می‌کردیم و مِن مِن کنان می‌گفتیم: مامانمو..




متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
یک داستان عجیب
دوشنبه 22 اردیبهشت1393 ساعت 9:6 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
زنی برای اعضای خانواده‌اش کباب می‌پخت و هر روز یک سیخ از این کباب‌ها را برای رهگذران گرسنه کنار می‌گذاشت. او این غذای اضافی را روی درگاهی پنجره خانه می‌گذاشت تا اگر گرسنه‌ای از آنجا عبور کرد، آن را بردارد و بخورد. از قضا هر روز هنگام ناهار گوژپشتی گرسنه از آنجا عبور می‌کرد، کباب را برمی‌داشت و به جای این که تشکر کند جمله‌های زیر را زمزمه می‌کرد و می‌رفت: «هر کار بدی که انجام دهید، با شما می‌ماند و کار نیکتان به شما بازخواهد گشت.»




متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
مهمان تو می شوم
شنبه 20 اردیبهشت1393 ساعت 19:17 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
مهمان شده‌ام، به سفره‌ای که تو با عشق برایم گسترده‌ای، به غذایی که بوی مهربانی می‌دهد، به نان و پنیری که طعم خوشبختی دارد.

سفره‌مان محقر است، اما وقتی به لبخند تو مزین می‌شود، پربرکت‌ترین سفره دنیاست.

بوی نان تازه‌ای که به مهربانی دستان تو آغشته است، مستم می‌کند. با طعم چای که به مهر تو رنگ گرفته است، بی‌قرار می‌شوم. پر می‌شوم وقتی بر سفره تو مهمان می‌شوم هر صبح. خستگی از تن به در می‌کنم وقتی مهمان لبخندهای تو می‌شوم هر شب.

​ روی گلیمی که با سر انگشتان تو بافته شده، آرام می‌گیرم. برایم سبز بمان خانم؛ مثل سبزی‌هایی که با عشق جمع کرده‌ای.

همیشه بخند، تا من هم بخندم. بی‌تو همه زیبایی‌های تو زشت می‌شوند. بی‌تو دنیا تمام می‌شود. بی‌تو چلچله‌ها نمی‌خوانند و همه بهارها زمستان است. همیشه بمان.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
چگونه از آواز خواندن دسته جمعی لذت ببریم؟
پنجشنبه 18 اردیبهشت1393 ساعت 18:47 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
http://www.xum.ir/images/2014/05/04/264772553.jpg


از آدم هایی که دور و برتان هستند و «سعادت آباد» را دیده اند، یک سوال ساده بپرسید. کدام سکانسش را بیشتر دوست داشتند؟ کدام یکی توی ذهن شان مانده؟ الان، بعد از سه سال، کدام تصویر فیلم برایشان پررنگ تر است؟




متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
:: برچسب‌ها: آواز خواندن
چارچوب
دوشنبه 15 اردیبهشت1393 ساعت 10:8 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )

در چارچوب در کلبه ایستاده‌ای و به دور دست‌ها نگاه می‌کنی‌؟ به چه می‌اندیشی خانم خانه کاهگلی ‌!

می‌دانم... خوب می‌دانم، دستم خالی است، اما باور کن دلم پر است، پر از عشق به تو، عشق به مزرعه کوچکمان که با هم داغی تابستان را در آن تجربه کرده‌ایم، عشق به گندمزارهای طلایی نزدیک خانه، وقتی تو در میان آنها می‌دوی و فریاد می‌زنی. عشق به دست‌های مهربان تو که به خاطر کار در جالیز زبر و خشن شده، عشق به آینده‌مان که می‌دانم در کنار تو شیرین است.

می دانم خانم مهربان خانه‌ام‌! تو لایق بهترین‌ها هستی و من نتوانستم برایت آب و آیینه فراهم کنم.

اخم‌هایت را باز کن و ببین گل پیچک کنار دیوار غنچه داده است، بزودی گل‌های بنفش و صورتی و قرمز بر دیوار کلبه کوچک کاهگلی‌مان می‌دوند. بزودی گندمزارها به خوشه می‌نشینند، جالیز کوچک مان پر میوه می‌شود و من به آینده می‌اندیشم؛ آینده‌ای که در کنار تو شیرین است، فردا با ماست، اگر تو بخندی، هر چند کلبه​مان کاهگلی باشد.



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
داستان آموزنده “پسران هنرمند”
شنبه 13 اردیبهشت1393 ساعت 23:0 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
http://www.xum.ir/images/2014/04/28/dastane-amozande-93.jpg


سه نفر زن می خواستند از سر چاه آب بیاورند.
در فاصله ای نه چندان دور از آن ها پیر مرد دنیا دیده ای نشسته بود و می شنید که هریک از زن ها چه طور از پسرانشان تعریف می کنند..



متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
:: برچسب‌ها: رین داستان ها جدیدترین داستانها داستان 93 داستان آ, پسران هنرمند, داستان باحال داستان جالب داستان جدید داستان خواندن
هر جا هستی خوش باش
شنبه 6 اردیبهشت1393 ساعت 22:51 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
حالا که همه رفته‌اند و من مانده‌ام و این چاردیواری کوچک و نقلی، حالا که یکی شده آجر به آجر پیکر زمخت دیوار با سلول به سلول پوست دست‌های زبر و ضخیمم، حالا که از بین همه چیز و همه‌کس، فقط دل آهنین ساعت قدیمی برای تنهایی‌هایم به رحم می‌آید و بریده بریده و جویده جویده در گوشم درد دل می‌کند، حالا که قاب چشمانم هر لحظه بر در است تا کسی در بزند و گوش تیز کنم و بپرم میان حرف‌های یکریز ساعت و چادر سفید گل‌گلی‌ام را با شوق بر سر بکشم و در بگشایم و آن را که پشت در است غرق در آبشار نگاهم کنم، دعوتش کنم، بنشانمش کنارم و برایش لبخند ببافم و محبت بدوزم و خاطرات گذشته را قاب بگیرم و به گشت و‌ گذاری در موزه ذهنم، به سیاحتی هر چند کوتاه در یادگارخانه حرف‌های خاک خورده و تلنبار شده در قلبم ببرم، انگار زمان خودش را پهن کرده روی زمین و کش آمده تا آن سر دنیا.

عزیزم، امیدم، عسلم، عصای دستم، باور کن حالا ساعت هم ساعت‌هاست که فقط برای خودش دارد حرف می‌زند. باور کن حالا نگاه مانده بر در من هم دارد عین آب سماور خشک می‌شود. می‌ترسم باز هم چای از دهن افتاده را، خرمای کنار استکان نشسته را، پیش‌دست پر از گل‌های ریز و گُلی‌رنگ زیرشان را بردارم و ببرم و بنشینم و به گوشه‌ای خیره شوم و با خودم بگویم: گرفتارند، نمی‌رسند، نشد، نمی‌توانند... هر جا هستند خوش باشند!



:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
کت قرمز و آبی
جمعه 5 اردیبهشت1393 ساعت 19:37 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )
دو پسربچه سال‌ها با یکدیگر دوست صمیمی بودند. آنها مصمم بودند این دوستی ​ را برای همیشه حفظ کنند. این دو دوست وقتی بزرگ شدند و ازدواج کردند، خانه و مزرعه‌های خود را رو به روی هم ساختند. فقط گذرگاه باریکی مرز بین خانه و مزرعه آنها بود..




متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
جملات الهام بخش برای زندگی (19)
دوشنبه 1 اردیبهشت1393 ساعت 22:25 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )

 

پیش از خواب بیاد آورید خدایی را که خالق میلیاردها کهکشان است و همه جهان فرمانبردار اوست. او خدایی است که در چنین دنیای پهناوری بسادگی قادر است تک تک بندگانش را در این سیاره کوچک ببیند، بفهمد و بشنود و گره از مشکلاتشان بگشاید. او براستی مهربان و بزرگتر است از هر آنچه که ما می اندیشیم. پس به او توکل کنید و بخواهید یاریتان دهد و سختی هایتان را تبدیل به خوشی کند. از همه دل ببرید و فقط به او دل بسپارید و بدانید که او برای شما کفایت میکند و هرگز بی پناه رهایتان نخواهد کرد..

 


متن کامل در ادامه مطلب..

 

 


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده
:: برچسب‌ها: جملات الهام بخش برای زندگی, جملات الهام بخش
4داستان واقعی از عشق‌های عجیب
دوشنبه 1 اردیبهشت1393 ساعت 14:22 | | نوشته ‌شده به دست محمد آئين پرست | ( )


مي‌گویند عشق عقل را فراری مي‌دهد و کسی که به این احساس مبتلا مي‌شود، نه مي‌بیند و نه مي‌شنود. از نگاه عده‌ای حسادت و سرسختی همراه همیشگی عشق است و از نظر گروهی دیگر، عاشق دنیا را از نگاه معشوقش مي‌بیند و جز به خواسته او نفس نمي‌کشد. .



متن کامل در ادامه مطلب..


:: ادامه مطلب
:: موضوعات مرتبط: داستان و متن آموزنده، سبک زندگی
:: برچسب‌ها: داستان, عشق, رابطه و ازدواج